Ο Ηλίας Χατζησάββας, Καβαλιώτης στην καταγωγή, εστιάτορας, στο Τορόντο του Καναδά, όπου διατηρούσε ελληνικό εστιατόριο και εργαστήριο παρασκευής ντόνατς αποφάσισε, στα τέλη της δεκαετίας του ’80, να επιστρέψει στη πατρίδα και να εγκατασταθεί μόνιμα στην γενέτειρα του. Στις 14 Φεβρουάριου του 1988 ξεκινά να λειτουργεί το «καφενείο του Καναδού» στην συνοικία της Παναγίας, όπου εγκαταστάθηκε η οικογένεια από τον Καναδά. Ζεστή φιλική ατμόσφαιρα , ψάθινες καρέκλες, ξύλινα τραπεζάκια, κρεμασμένα κάδρα στους τοίχους και ένα ρολόι για τους αργοπορημένους. Την ώρα του μεσημεριού το καφεδάκι έδινε τη θέση τους στα τσίπουρα κι η διάθεση των θαμώνων ανέβαινε κατακόρυφα. Πρώτα έβγαινε η ποικιλία με τους κρύους μεζέδες και ακολουθούσαν τα ζεστά πιάτα που ετοίμαζε μαστορικά στη κουζίνα η κ Ελένη, μαγείρισσα της παλιάς εποχής και σύζυγος του ιδιοκτήτη. Έφτιαχνε κεφτεδάκια με σάλτσα, μοσχαρίσια γλώσσα, αμελέτητα στο τηγάνι και το κλου της κουζίνας ήταν τα καλοψημένα ορτύκια στα κάρβουνα, ένας μεζές που με οδήγησε να δοκιμάσω πρώτη φορά στη ζωή μου κρέας πουλιού.
Η επιτυχία του καφενείου ξεπέρασε κάθε αισιόδοξη πρόβλεψη και η οικογένεια Χατζησάββα αποφάσισε να μετατρέψει το καφενείο σε ταβέρνα, εμπλουτίζοντας το μενού με ταπεινά ψαράκια, με εγγυημένη τη φρεσκάδα και τη γεύση της θάλασσας , αλλά και εξαιρετικής ποιότητας κρέατα από μικρούς παραγωγούς της περιοχής, ενώ έγινε διάσημος για τα φρέσκα παϊδάκια του, που έγραψαν ιστορία, τα επικά μπιφτέκια του, τις ξεροψημένες πανσέτες που έτερψαν τους γευστικούς μας κάλυκες , τις τεράστιες μπριζόλες του και άλλα must της κρεατοφαγίας αλά ελληνικά. Ακόμη και εμείς οι φανατικοί κρεατοφάγοι τη εποχή εκείνη αποζητούσαμε και λίγη θάλασσα και υποκλινόμασταν στις θαλασσινές γεύσεις του Καναδού. Μερακλίδικοι μεζέδες, φρέσκα ψάρια με την αλμύρα της θάλασσας, δούλευε το τηγάνι για τα μικρά και το κάρβουνο για τα μεγάλα, αλλά και μύδια σαγανάκι και πληθωρικές γαριδομακαρονάδες!!! Φίλοι αγαπημένοι που βρέθηκαν για συναυλίες στη Καβάλα, όπως ο Βασίλης Καζούλης , ο Ορφέας Περίδης και άλλοι που δοκίμασαν τα μικρόψαρα της κουζίνας του θυμούνται με νοσταλγία τις χρυσοψημένες κουτσομούρες, την αέρινη αθερίνα , το γλυκοφάγωτο γαριδάκι του, ή τον αχνιστό βάτο με την καυτερή. Η ταβέρνα του Καναδού γνώρισε μεγάλες πιένες από το 1990 έως το 2005, δεν μπορούσες να βρεις τραπέζι αν προηγουμένως δεν είχες κάνει κράτηση . Σήμερα τη λειτουργία της ταβέρνας συνεχίζουν τα παιδιά του κυρ Ηλία και μας υποδέχεται ο γιος του Τόλης, πάντα εξυπηρετικός και εγκάρδιος και εξακολουθεί να μας προσφέρει πιάτα της ελληνικής κουζίνας με ιδιαίτερη συμπάθεια στο κρέας, χωρίς βέβαια να αδικεί τις θαλασσινές γεύσεις . Δοκιμάσαμε τα περισσότερα πιάτα του και καταλήξαμε σε ένα top-5 ποιοτικής κρεατοφαγίας , δεν θα μπορούσαμε όμως να αφήσουμε απέξω την top γαριδομακαρονάδα του που έχει πολλούς φανατικούς φίλους . Στην κάβα διαπιστώσαμε ελλείψεις , δεν εκπροσωπείται επαρκώς ο πλούσιος Μακεδονικός αμπελώνας , θα βρείτε όμως μερικά καλά αποστάγματα και χύμα κρασί όλα διαλεγμένα με προσοχή και με την εμπειρία των σαράντα χρόνων συνεχούς λειτουργίας της ταβέρνας αυτής.
Το Top-5 του Καναδού :
1) Παϊδάκια προβατίνας
2) Ελληνικότατο steak T-bone
3) Σουτζουκάκι γιαουρτλού
4) Χοιρινή τηγανιά
5) Μπιφτέκι XL (μίξη μοσχαρίσιου και χοιρινού κιμά)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου