☛ Σκέπτομαι ….. τι σου είναι τα έθιμα ντόπια ή ξενόφερτα , χωρίς να μας πιέζουν μας βάζουν και κάνουμε πράγματα που δεν θέλουμε ή δεν μας αρέσουν . Όπως η ψητή γαλοπούλα , χορταστικό πουλί , περισσότερο ψαχνό παρά κόκαλα , γηγενές της Βορείου Αμερικής . Στους περισσότερους δεν αρέσει αλλά την τρώνε, το απαιτεί το έθιμο, ποιο έθιμο ….αμερικανιά που μας ήλθε πεσκέσι μετά τον πόλεμο . Θυμάμαι πιτσιρικάς ένα τραπέζι που έκανε η μάνα μου με γαλοπούλα , όμως ο τίμιος πλην άσχετος εκτροφέας την είχε ταΐσει με ιχθυάλευρα ήταν μια αηδία και μισή. Βολευτήκαμε με πατατούλες , μια πίτα κτλ. Μικρό το κακό, όλα αυτά τα Χριστούγεννα έχουν περάσει από την πλάτη μου πολλές δεκάδες!!! Έχω κάνει γιορτές στην Τυνησία στο Μαρόκο στην Νέα Υόρκη στην Ελβετία στην Αυστρία την Γαλλία. Σαν την Ελλάδα τίποτα και αυτό γιατί είσαι με τους δικούς σου . Χαίρομαι στις γιορτές επειδή χαίρονται οι άλλοι, μ’ αρέσει να είμαι με χαρούμενους ανθρώπους. Θα σας ξαναγράψω σύντομα αλλά μέχρι τότε καλά ψώνια να έχετε. Θυμηθείτε κάποιον παππού που είναι μόνος, δώστε ένα ολόκληρο ευρώ στον πακιστανό στο φανάρι, και γενικά και ειδικά βάλτε αγάπη σε προτεραιότητα. Και να θυμάστε δεν είστε το κέντρο του κόσμου
Μαμαλάκης Ηλίας
