☛ Ο αχινός αυτός ο λιλιπούτειος εξαίσιος θαλασσινός μεζές όσο και αν σας φαίνεται περίεργο , τον απόλαυσαν και τον λάτρεψαν οι άνθρωποι πριν από πολλούς αιώνες . Σύμφωνα με μαρτυρίες που διασωθήκαν τους κατανάλωναν στην Ελλάδα από το 3.000 π.Χ. , ακόμη και οι αρχαίοι Ρωμαίοι τους λάτρεψαν και τους τίμησαν στα ρωμαϊκά συμπόσια τους. Η αλίευση τους απαγορεύεται , εφόσον όμως παρανομήσετε και δεν σας πιάσουν , θα είστε τυχεροί που θα δοκιμάσετε αυτόν τον υπέροχο μεζέ. Οι αχινοί είναι γεμάτοι με αβγά στην πανσέληνο, οπότε μόνον όταν το φεγγάρι είναι full moon έχει νόημα το ψάρεμά τους!!! Τις άλλες μέρες τα αβγά είναι από πολύ μικρά ως και ελάχιστα. Να ξέρετε επίσης πως μόνο οι θηλυκοί αχινοί τρώγονται και είναι γεμάτοι αυγά , το χρώμα τους είναι κόκκινο και μαύρο. Οι αχινοί δεν έχουν θερμίδες , είναι πλούσιοι σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα τα οποία είναι ζωτικής σημασίας για την υγεία της καρδιάς , ενώ είναι μια εξαιρετική πηγή πρωτεΐνης. Με τον ερχομό της άνοιξης πάω στο Κτήμα μου στην Θάσο και ξεκινάω να ψαρεύω αχινούς. Αφού αφαιρέσω τα αυγά τους τα βάζω μέσα σε ένα πιάτο , τα ραντίζω με παρθένο Θασίτικο ελαιόλαδο και προσθέτω φρέσκο λεμονάκι. Η απολυτή umami γεύση, τα βελουδένια αυγά του αχινού «σπάνε» μέσα στο στόμα μου που πλημμυρίζει από μια νόστιμη, κρεμώδη και λεπτή γλυκύτητα, αλλά και την brutal γεύση του ιωδίου. Προχώρησα ένα βήμα παραπάνω και έφτιαξα μια απλή αχινομακαρονάδα στη παρασκευή της αλλά θεσπέσια και ανεπανάληπτη σε γεύση και αρώματα.
