Λιώτα : Ένα παραδοσιακό ταβερνείο μέσα στα πλατάνια και τα γάργαρα νερά της Μυτιλήνης

☛ Το χωριό Γαββαθάς απέχει 80 χιλιόμετρα από τη Μυτιλήνη , λίγο έξω από το χωριό βρίσκεται ο οικισμός Λιώτα με 40 περίπου κατοίκους . Εκεί κάτω από τα αιωνόβια πλατάνια λειτουργεί η ταβέρνα της οικογένειας Ματζουράνη από τα τέλη της δεκαετίας του ’40 . Αποφασίσαμε λοιπόν να κάνουμε μια στάση για να απολαύσουμε ένα ουζάκι κάτω από τα βαθύσκιωτα πλατάνια και την πηγή με τα γάργαρα νερά . Στο πέτρινο ταβερνείο – ψητοπωλείο θα βρείτε γευστικά παραδοσιακά μεζεδάκια όπως λακέρδα , σκουμπρί , σαρδέλες  , λαδοτύρι σαγανάκι, για να συνοδεύσετε το ούζο σας . Θα συνεχίσετε με  ντόπια κρεατικά στην σχάρα, τρυφερά και εξαίσια παϊδάκια , μπριζόλες , μπιφτέκι και λεπίδι (χοιρινός λαιμός). Η μαστοριά στο ψήσιμο , η ποιότητα των κρεάτων και οι μεγάλες μερίδες δικαιώνουν την καλή φήμη της ταβέρνας και δικαιολογούν τα χιλιόμετρα που θα γράψετε για να έρθετε μέχρι εδώ . Οι σαλάτες είναι καλοφτιαγμένες και νοστιμότατες , προτείνουμε βλίτα και καλοβρασμένα αμπελοφάσουλα που εδώ στο νησί τα αγαπάνε πολύ. Αυτή τη φορά δεν πήραμε κολοκυθολούλουδα γιατί τις προηγούμενες ημέρες τα τιμήσαμε ιδιαιτέρως. Συνοδέψαμε τους μεζέδες με γλυκόπιοτο ούζο Σαμαρά , απαλή γεύση και άρωμα που σαγηνεύει, ενώ χαρίζει αξέχαστες στιγμές σε αυτούς που θέλουν να γευτούν ένα πραγματικά αυθεντικό ούζο.

Info : Λιώτα, λειτουργεί χειμώνα-καλοκαίρι , Άντισσα-Λέσβου, τηλ: 2253 056730

 

 

Το αιωνόβιο καφενείο της κυρά Ρήνης έξω από την Αγιάσο

☛   Παίρνουμε τον δρόμο από τη χώρα της Μυτιλήνης για το Πολιχνίτος , στη μέση περίπου της διαδρομής και στο ύψος της διασταύρωσης προς Αγιάσο  κατευθυνόμαστε προς τον Άγιο Δημήτριο , εκεί θα βρούμε το αιωνόβιο καφενεδάκι της κυρά Ρήνης (κατά κόσμον Ειρήνη Καρέτου) η οποία υπήρξε μια μαστόρισσα καφετζού αλλά και χρυσοχέρα στη παρασκευή γλυκών του κουταλιού. Γεννήθηκε στην Αγιάσο το 1921 και πέρασε όλη τη ζωή της μαζί με τα έξη εγγόνια και τα έξη δισέγγονα της σε αυτό το καφενεδάκι φτιάχνοντας γλυκά του κουταλιού με τον πιο αγνό και παραδοσιακό τρόπο. Πέθανε τον Οκτώβριο του 2018 σε ηλικία 97 ετών. Την τέχνη της κυρά Ρήνης συνεχίζει σήμερα η κόρη της η κ. Αφροδίτη Ακαμάτου , την ρωτώ αν ανταποκρίνονται στην αλήθεια αυτά που έχουν γραφτεί σχετικά με την φιλοξενία του  λαϊκού ζωγράφου Θεόφιλου Χατζημιχαήλ στο καφενείο τους. Μου απαντάει χωρίς δισταγμό : « Ο παππούς μου προσέφερε στον Θεόφιλο ένα πιάτο φαγητό και ένα κρεβάτι για να ξαποστάσει , κι αυτός για να ανταποδώσει την φιλοξενία ζωγράφιζε επάνω στους τοίχους και τις ξύλινες κασέλες τις χαρακτηριστικές φιγούρες του».  Σήμερα τα έργα του Θεόφιλου έχουν ξεθωριάσει από την υγρασία στο πέρασμα των δεκαετιών , δεν έγινε όμως και καμία προσπάθεια για να συντηρηθούν οπότε θα δυσκολευτείτε να τα διακρίνετε. Η κ. Αφροδίτη Ακαμάτου εκτός από τα γλυκά φτιάχνει και νοστιμότατες χάχλες (χάχλις  στη ντοπιολαλιά του νησιού ) από σιτάρι και πρόβειο γάλα. Οι χάχλες που έχουν το σχήμα βαρκούλας τρώγονται βρασμένες σαν σούπα-τραχανάς , αλλά και σκέτες με το παραδοσιακό τυρί της περιοχής το τουλουμοτύρι που φτιάχνει στο διπλανό Λισβόρι ο τυροκόμος Παναγιώτης Χαδεμένος .