Το “Ουζερί του Λάκη” στη πλατεία Βικτωρίας

☛   Η πλατεία Βικτωρίας, από τα τέλη  του 19^ου  αιώνα ήταν μια αστική συνοικία, με αρκετές επαύλεις (η Βίλα Αμαλία χτίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα σε προσχέδια του Ερνέστου Τσίλερ), θεατρικές σκηνές (εδώ υπήρχαν τα θέατρα της Μαρίκας Κοτοπουλη , της Κατερίνας Ανδρεάδη και βαριετέ), εμπλουτίσθηκε  αργότερα με art nouveau οικοδομήματα, εστιατόρια και ζαχαροπλαστεία όπου σύχναζε η υψηλή κοινωνία της εποχής. Σε  αντίθεση με την λαμπρή  εποχή και το παρελθόν, σήμερα η Πλατεία Βικτωρίας μπορεί να είναι πλατεία μεταναστών, όμως διατηρεί πολλούς φανατικούς επισκέπτες και κατοίκους και δεν στερείται τίμιων μεζεδοπωλείων και ουζερί. Ένα από αυτά είναι το αυθεντικό «Ουζερί του Λάκη» που βρίσκεται στον πεζόδρομο της Ελπίδος  εδώ και 40 χρόνια. Το έχει αναλάβει πια ο Γιώργος, ο γιος του Λάκη Λάμπρου και στη κουζίνα βρίσκεται η σύζυγός του  Άννα που μαγειρεύει ακούραστα, μεγάλα, αλλά και ταπεινά ψαράκια, με εγγυημένη τη φρεσκάδα και το ιώδιο της θάλασσας , ενώ ξεχωρίζει το αέρινο τηγάνι και η μαεστρία της στη σχάρα . Τα περισσότερα θαλασσινά προέρχονται από την περιοχή της Εύβοιας , σαλάχι, γαλέος, καλαμάρια , καραβίδες και σαρδέλες ευβοϊκού. Η γαστρονομικές συγκινήσεις άρχισαν να διαδέχονται η μια την άλλη στο τραπέζι μας , καρπάτσιο χταποδιού με στακάτη  σάρκα και γοητευτικές εντάσεις , δροσερή και ευρηματική ρεγγοσαλάτα , βελούδινη και γλυκοφάγωτη φάβα ,  θράψαλο μαστορικά ψημένο γεμιστό με φέτα και ντομάτα, το σαλάχι σπουδαίο στην απλότητα του, η σαρδέλα καλοψημένη ξεχώριζε για την φίνα λιπαρότητα της , τα μπαρμπουνάκια με την αλαβάστρινη σάρκα τους ήταν μια γευστική καλλιτεχνία!!! Η ψαροφαγία στο ουζερί  δεν είναι μονόδρομος, αφού το ουζερί σερβίρει και επιλεγμένα μαγειρευτά της σπιτικής κατσαρόλας, για όσους το επιθυμούν.

☛  Σταματώντας  εδώ (θα συνεχίσω την περιγραφή σε επόμενο σημείωμα μου με τις υπόλοιπες σπουδαίες καλομαγειρεμένες εμπειρίες μου στου «Λάκη») θα αναφερθώ επαινετικά στην πρωτοπόρο κάβα του, που διαθέτει περισσότερες από 140 ετικέτες αποσταγμάτων, ούζων και τσίπουρων από όλη την ελληνική περιφέρεια. Μεταξύ αυτών η κάβα διαθέτει και τα τσίπουρα «Μάνγκους» του Δημήτρη Χαρίσκου από την κοιλάδα του Ξηροποτάμου Δράμας και το βαρύ πυροβολικό των αποσταγμάτων το παλαιωμένο τσίπουρο  Μάνγκους . Η διαδικασία της ωρίμανσης του φτάνει τα τρία χρόνια σε γαλλικά δρύινα βαρέλια και του δίνει ένα μελίχρυσο χρώμα . Ένα πλήθος αρωμάτων παρελαύνουν στη μύτη και το στόμα με πρώτη και καλύτερη τη βανίλια τη σοκολάτα και τα άνθη λουλουδιών. Όλα  αυτά τα προμηθεύτηκε ο ίδιος, με δυσκολία, λόγω του ανύπαρκτου δικτύου διανομής που υπάρχει εκ μέρους των μικρών παραγωγών, πληρώνοντας  ο ίδιος τα μεταφορικά, για να εμπλουτίσει τη συλλογή της επιχείρησης με τα ποιοτικά αποστάγματα αξιόλογων  παραγωγών από κάθε σημείο της  χώρας.

Tips : Ουζερί του Λάκη , Ελπίδος 16 (πεζόδρομος), Πλ. Βικτωρίας  , τηλ: 210/8213776. Ανοικτό καθημερινά από το μεσημέρι μέχρι αργά το βράδυ.

 

 

   

     

       

Το Καφενείον «Κεντρικόν» στα Παλαιά Βρασνά του νομού Θεσσαλονίκης

Τα  Παλαιά Βρασνά είναι ένα παραδοσιακό χωριό  του νομού Θεσσαλονίκης  χτισμένο στους πρόποδες του δάσους των Κερδυλλίων με  μαγευτική θέα στο Στρυμονικό κόλπο. Η επίσκεψη μου ήταν μια ευχάριστη έκπληξη, γιατί πέρα από την γραφική πλατεία με τα πλατάνια , τις εξοχικές ταβέρνες και τα παραδοσιακά καφενεία , θαύμασα και τα πανέμορφά λιθόκτιστα σπίτια του χωριού και τον Βυζαντινό Πύργο που κρατά από την εποχή των Παλαιολόγων.   Όταν επισκέπτομαι έναν τόπο ψάχνω να βρω αν σώζεται κάποιο παλιό παραδοσιακό καφενείο (όσα βέβαια κατάφεραν να επιβιώσουν στο διάβα του χρόνου) γιατί μέσα από αυτά αφουγκράζεσαι την ανθρωπογεωγραφία της περιοχής. Εδώ στα Παλαιά Βρασνά βρήκα ένα παραδοσιακό καφενείο που η λειτουργία του ξεπερνά τα 90 χρόνια , είναι το «Κεντρικόν» ανήκει στην οικογένεια του Θεόφιλου Κοκορέτζα και λειτουργεί από το 1932 .Ένας ζωντανός , λιτός και καλοδιατηρημένος χώρος , με τη χαρακτηριστική μυρουδιά του μοσχοβολιστού καφέ, του ούζου και του καμένου ξύλου να είναι διάχυτες  στην ατμόσφαιρα του.  Ξύλινες καρέκλες φθαρμένες από τον χρόνο, τραπέζια στρωμένα με τη τσόχα έτοιμα για την πρέφα και την ξερή , στους τοίχους παλιές φωτογραφίες του Εθνάρχη Καραμανλή , της ποδοσφαιρικής ομάδας του ΠΑΟΚ , του Γιώργου Κούδα και αλλά ενθύμια . Στη μέση του καφενείου η ξυλόσομπα μπουμπουνίζει προσφέροντας ζεστή θαλπωρή , δίπλα της οι θαμώνες του καφενείου με ένα ποτήρι τσίπουρο στο χέρι ξεδιπλώνουν ιστορίες του τόπου τους και θυμούνται τις προσωπικότητες που κατά καιρούς επισκέφτηκαν το χωριό τους. Ο τιμοκατάλογος  λιτός και περιεκτικός , εκτός από την απόλαυση του ελληνικού καφέ και των χειροποίητων γλυκών , υπάρχουν και τα μεζεκλίκια , αλίπαστα και θαλασσινά για το ούζο , σουβλάκι , παντσέτα και πατατούλες για τη ρετσίνα .