Welcome  to  my  blog
“ Η κοιλιά προηγείται της ψυχής”
George Orwell (1903-1950)
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πόντος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πόντος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 3 Φεβρουαρίου 2024

Γεωργιάδης Θεόφιλος («Ραγιάν») : Αναδεικνύει τον ποντιακό γαστρονομικό πολιτισμό και παράδοση και διαδίδει τους θησαυρούς του στις νεότερες γενιές

O  Θεόφιλος Γεωργιάδης Πόντιος στη καταγωγή, από το 1986 διατηρεί τη φάρμα «Ραγιάν» στη Βάθη του Κιλκίς, ένα ημιορεινό χωριό που βρίσκεται σε υψόμετρο 400 μέτρων στις πλαγιές του όρους Δύσωρον . Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και την παραγωγή γαλακτοκομικών προϊόντων σύμφωνα με την παράδοση του Πόντου. Η παλιά ονομασία του χωριού από την εποχή της τουρκοκρατίας ήταν Ραγιάν και έτσι αναφέρεται μέχρι την απελευθέρωση του. Μόλις το 1927 μετονομάστηκε σε Βάθη. Ο «τεμέτερον» ο Θεόφιλος  παθιασμένος με την κουζίνα των προγόνων του ανέτρεξε στο ένδοξο παρελθόν του Πόντου, ανέσυρε πολύτιμες διατροφικές συνήθειες, συνταγές και παραδόσεις του ποντιακού γαστρονομικού πολιτισμού και ξεκίνησε να δημιουργεί εξαιρετικά τυροκομικά προϊόντα. Τυριά των Ποντίων που στο διάβα των αιώνων ξεχάστηκαν στη λήθη του χρόνου, παράγονται πλέον από τα χέρια του Θεόφιλου Γεωργιάδη στη βιοτεχνία του, με σχολαστικότητα και τηρώντας κατά γράμμα τις αυθεντικές συνταγές όπως τις έμαθε από τα ταξίδια του στις αλησμόνητες πατρίδες.  

  Τυριά, όπως το τσορτάνι (ένα φρέσκο ημιαποβουτυρωμένο τυρί από αγελαδινό γάλα), το παρχαροτύρι (καπνιστό αγελαδινό τυρί με γλυκιά γεύση), το σολγούν ή σουλουγούνι ( φρέσκο ημίσκληρο τυρί με ελαστική υφή, ελαφρώς αλατισμένο), το τσιοκαλίκι (ένα είδος ξινομυζήθρας), το γαΐς τυρί (από αγελαδινό γάλα , «ξαδερφάκι» της ιταλικής μοτσαρέλας), το μιτζίν (φρέσκια μυζήθρα από άπαχο αγελαδινό γάλα και προσθήκη μαγιάς) και το καπνιστό «τυρί της σπηλιάς» με την έντονη γεύση . Η βιοτεχνία «Ραγιάν» εκτός από τα τυροκομικά προϊόντα επεκτάθηκε και στη παραγωγή ποντιακών  ζυμαρικών (βαρένικα, μακαρίνα, εβριστόν, κορκότον), φύλλο για πίτες, το γιοχά (ο τουρκικός γιουφκάς), το περέκ (τα μπουρέκια), σιρόν ,  χειροποίητες πίτες αλλά και τουρσιά (στίπα στα ποντιακά)!!!  Όπως μας εκμυστηρεύτηκε ο Θεόφιλος  ένας είναι ο σκοπός αυτού του εγχειρήματος  να μεταφέρει στο ακέραιο αυτόν το θησαυρό στις επόμενες γενιές  αλλά και να μεταδώσει  στον κόσμο την αξία της υγιεινής ποντιακής διατροφής. Μπαίνω στο πειρασμό να τον ρωτήσω αν οι ποντιακές λιχουδιές θα μπορούσαν να μπουν στο μενού των ελληνικών εστιατορίων, χωρίς δισταγμό μου απαντά : «Βεβαίως και θα μπορούσαν γιατί είναι αναδυόμενα κύτταρα της κοινωνίας ξυπνώντας μνήμες που κουβαλούν εικόνες και συναισθήματα !!! Το κάθε πιάτο θα είναι και μια ιστορική αναδρομή στις παραδοσιακές συνταγές του Πόντου. Η κόρη μου η Αφροδίτη Γεωργιάδου που έχει σπουδάσει μάγειρας έκατσε και δημιούργησε πολύ ενδιαφέροντα πιάτα με  προϊόντα της ποντιακής κουζίνας που άντεξαν στον χρόνο. Μου άρεσε πολύ αυτή η προσπάθεια της, γιατί βλέπεις γεύσεις εκατό ετών να περνάνε στις επόμενες γενιές με μια νέα μαγειρική αντίληψη». 

  Η   Αφροδίτη συνέχισε μια παράδοση, που δεν χάθηκε από τα ποντιακά, κυρίως χωριά και συνδύασε προϊόντα, φαγητά και γεύσεις, συνένωσε υλικά και πάντρεψε με την φαντασία της παρελθόν και παρόν. Ο Θεόφιλος Γεωργιάδης καμαρώνει για τις δημιουργίες της και μας λέει : «Ζύμωσε» παραδοσιακά βαρένικα γεμιστά με τσοκαλίκι (ένα είδος ξινομυζήθρας), ακολούθησε η ξακουστή ποντιακή σούπα «τανωμένος σορβάς» που περιέχει κορκότον, ξυγαλί(βούτυρο) και σπασμένο εβριστόν (είδος χυλοπίτας), έστησε φιτιλέρ μιτζί (παραδοσιακό τυρί) στο πιάτο με γαρνιτούρα δυο μπάλες από παρχαροτύρι , πασκιτάν ( είδος αλειφόμενου τυριού), γαΐς (τυρί από βουβαλίσιο γάλα, το «ξαδερφάκι» της ιταλικής μοτσαρέλας) και βότανα. Τις φωλιές που «έχτισε» τις γέμισε με σαλάτα από πλιγούρι, ντομάτα, μαϊντανό, παρχαροτύρι και κάποια βότανα που δεν θα κατονομάσω. Για επιδόρπιο δημιούργησε ένα υγιεινό γλυκό με μια βάση κέικ από άγρια φρούτα, κοκκίμελα και κράνα και από πάνω πρόσθεσε ένα αχλάδι βρασμένο σε πετμέζι. Αυτά και ακόμη περισσότερα πιάτα θα βρουν όσοι φίλοι αποφασίσουν να   επισκεφθούν τη φάρμα «Ραγιάν» στη Βάθη του Κιλκίς και να μυηθούν στη Ποντιακή γαστρονομία».                 

Info : Τα προϊόντα της βιοτεχνίας «Ραγιάν» τα βρίσκουμε στο εργαστήριο-τυροκομείο στη Βάθη του Κιλκίς (τηλ: 2341084267), και στο ομώνυμο κατάστημά τους στη Θεσσαλονίκη, Μπαλάνου 13 (τηλ: 2315003907). 

 














 

Κυριακή 16 Ιανουαρίου 2022

«Ρίζα μ’ -η παράδοση και η εξέλιξη της Ποντιακής κουζίνας» δια χειρός Σοφίας Ουργαντζίδου

Οι Πόντιοι πρόσφυγες της πρώτης γενιάς διατηρούσαν ακέραιη τη κουζίνα του Πόντου όπως την είχαν οργανώσει και όπως την ήξεραν από τους προγόνους τους . Για μεγάλο χρονικό διάστημα η διατροφή τους βασιζόταν αποκλειστικά στις συνταγές που είχαν φέρει  μαζί τους από τις αλησμόνητες πατρίδες και δεν τις είχαν εμπλουτίσει ακόμη με τις νεότερες που βρήκαν και εφάρμοσαν στην Ελλάδα . Για χρόνια ολόκληρα το φαγητό των Ποντίων βασιζόταν στα προϊόντα της γης και της θάλασσας αλλά και σ’ αυτά τα προϊόντα που οι ίδιοι δημιουργούσαν κάθε χρονιά τους καλοκαιρινούς ιδίως μήνες για τον επερχόμενα χειμώνα . Όπως πληροφορούμαστε από το βιβλίο η ποντιακή κουζίνα ήταν φτωχή σε κρέας, μια και τα ζώα αποτελούσαν «μέλη της οικογένειας», δεν τα έσφαζαν σχεδόν ποτέ καθώς οι άνθρωποι στον Πόντο είχαν συναισθηματικό δέσιμο με αυτά . «Μόνο για τους γάμους έσφαζαν κανένα βόδι κι ένα- δυο γουρούνια τον χρόνο για την οικογένεια» , επισημαίνει η συγγραφέας του βιβλίου. Έχουν κυκλοφορήσει κατά καιρούς πολλές μαγειρικές για την κουζίνα του Πόντου , γιατί σήμερα η ποντιακή κουζίνα είναι ευρύτερα αποδεκτή λόγω του υγιεινού και απόλυτα ασφαλούς χαρακτήρα της , με τις συνταγές της να βασίζονται σε αγνά υλικά και πρώτες ύλες που είναι μαγειρεμένα με τρόπο που δεν ερεθίζουν και δεν προκαλούν το στομάχι αλλά και τις αντοχές ενός οργανισμού που έχει κουραστεί από την σύγχρονη διατροφή. Η Θεσσαλονικιά Σόφη Ουργαντζίδου (μαγείρισσα, καθηγήτρια σε ιδιωτικό ΙΕΚ και ιδιοκτήτρια μαγειρείου με παραδοσιακά ελληνικά πιάτα στη Νέα Καλλικράτεια Χαλκιδικής ) κατάφερε με το βιβλίο της «Ρίζα μ’ -η παράδοση και η εξέλιξη της Ποντιακής κουζίνας» , να μας ταξιδέψει σε μια πολύχρωμη , καλοφωτογραφημένη και εμπνευσμένη έκδοση στη Ποντιακή κουζίνα , να μας δώσει μια σύντομη και περιεκτική ιστορία της και να μας παρουσιάσει εξαίσιες συνταγές οι περισσότερες καθαρά παραδοσιακές αλλά και ορισμένες άλλες τις  οποίες διαφοροποιεί από την Ποντιακή παράδοση , προσθέτοντας νέα υλικά και σύγχρονες πινελιές . Το βιβλίο «Ρίζα μ’» (που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αρμός) είναι ένα βιβλίο που αναφέρεται στην ιστορία της διατροφής στο Πόντο , είναι ένα βιβλίο που αναφέρεται στην εξέλιξη αυτής της πορείας και νομίζουμε ότι θα ενδιαφέρει όλους τους Έλληνες που είτε είναι Πόντιοι είτε όχι αγαπούν την υγιεινή κουζίνα η οποία έχει πολλά να προτείνει σήμερα στον κουρασμένο καταναλωτή γεύσεων. Την επιμελημένη αυτή έκδοση προλογίζει με θερμά λόγια ο αγαπημένος Ηλίας Μαμαλάκης ο οποίος αναγνωρίζει στην Σόφη Ουργαντζίδου το θάρρος να πειράξει τις ποντιακές συνταγές , να τις νεωτερίσει και να τις παρουσιάσει από ένα άλλο οπτικό πρίσμα της σύγχρονης ελληνικής κουζίνας.


                                                  Stathis Harpas