Κοττάνη : Το πιο απομακρυσμένο πομακοχώρι της ορεινής Ξάνθης βρίσκεται κοντά στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα

Η Κοττάνη είναι το πιο απομονωμένο και απομακρυσμένο πομακοχώρι της ορεινής Ξάνθης, οι κάτοικοι του δεν ξεπερνούν του 23 και βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα (στο ύψος της βουλγαρικής μεθοριακής πόλης Ζλάτογκραντ) σε υψόμετρο 295 μέτρων. Το παλαιό Πομακικό όνομα της Κοττάνης ήταν «Τζουβάντσε» και απέχει 56 χλμ. από την πόλη της Ξάνθης, λόγω του απαρχαιωμένου οδικού δικτύου και των συνεχών στροφών (ειδικά μετά τον οικισμό της Μέδουσας ) θα κάνετε περίπου μιάμιση ώρα για να φτάσετε. Στο κέντρο του χωριού ξεχωρίζει ο χαρακτηριστικός μιναρές ο οποίος δεσπόζει επιβλητικά δίπλα στο κτήριο του παλιού Δημοτικού Σχολείου που το 1980 έκλεισε λόγω έλλειψης μαθητών. Το χωριό άρχισε να ερημοποιείται από την δεκαετία του ’70 όταν οι περισσότεροι κάτοικοι μετανάστευσαν στην Γερμανία την Αυστρία και την Ολλανδία για καλύτερες ημέρες. Μόλις το 1998 η Κοττάνη συνδέθηκε οδικώς με την κοντινή Μέδουσα, μέχρι τότε η επικοινωνία των κατοίκων με τα υπόλοιπα χωριά γινόταν μέσα από μονοπάτια και με την βοήθεια μουλαριών. Σήμερα σχεδόν τριάντα χρόνια μετα, το κομμάτι αυτό του δρόμου από την Μέδουσα μέχρι την Κοττάνη είναι κακοτράχαλο γεμάτο λακκούβες και κοτρόνες , αυτά τα 6 χιλιόμετρα θα σας δυσκολέψουν πάρα πολύ. Λίγο πριν φτάσετε στην Κοττάνη θα βρείτε την διάσημη ταβέρνα του Τζεμίλ Χαλήλογλου, ο οποίος αφού εργάστηκε για πολλά χρόνια σε καταστήματα εστίασης της Ξάνθης, πήρε τη μεγάλη απόφαση να επιστρέψει στο χωριό του και να ανακαινίσει το σπίτι του παππού του ηλικίας 200 ετών, μετατρέποντας το ισόγειο σε ταβέρνα και τον πάνω όροφο σε λαογραφικό μουσείο. 

  

                           Φωτογραφίες : Ζήσης Φυλλαρίδης  

                            Κείμενο :  Stathis  Harpas

  

Η Αρβανίτικη πίτα μπουρανί ή κουτσοπίτι όπως την φτιάχνουν στο Τυχερό του Έβρου

☛  Για όσους δεν γνωρίζουν να σημειώσουμε εδώ πως η Αρβανίτικη πίτα του Τυχερού - μπουρανί ή κουτσοπίτι είναι μια εβρίτικη χορτόπιτα. Σε άλλες περιοχές του Έβρου φτιάχνονταν όλο τον χρόνο, κάθε φορά που η νοικοκυρά ζύμωνε το ψωμί της οικογένειας. Ζυμώνοντας το ψωμί κρατούσε ένα μικρό κομμάτι από το ζυμάρι, για να την φτιάξει πρόχειρα, ώστε να έχει φαγητό για το μεσημέρι. Σε άλλες περιοχές η πίτα συνδέεται με την άνοιξη και την αναγέννηση της φύσης , μιας και απαιτεί άγρια χόρτα. Το χαρακτηριστικό της είναι ότι δεν έχει φύλλα, αλλά ζύμη μαλακή, προζυμένια που μπαίνει πάνω και κάτω από τη γέμιση. Για την δημιουργία της ζύμης θα χρειαστείτε μόνο μαγιά, ελαιόλαδο,  αλάτι, αλεύρι και νερό. Είναι τόσο απλή και τόσο νόστιμη που μπορεί να την φτιάξει ο καθένας. 

                             Η παρασκευή της πίτας  

Για τη ζύμη: Πρώτα διαλύουμε τη μαγιά σε ζεστό νερό, στη συνέχεια προσθέτουμε το λαδί , το ξύδι , το αλάτι και το αλεύρι , καθώς τη ζυμώνουμε μέχρι να σταθεροποιηθεί . Κατόπιν αφήνουμε τη ζύμη σκεπασμένη σε ζεστό μέρος για μια ώρα . Αφού τη χωρίσουμε στη μέση, πλάθουμε  τα δυο μέρη στο μέγεθος του ταψιού.

Για τη γέμιση : Σοτάρουμε τα κρεμμύδια με τον δυόσμο και τον άνηθο με μισή φλυτζάνα λάδι , προσθέτουμε μετά το σπανάκι και το αφήνουμε μέχρι να τραβήξουν τα υγρά τους . Σ’ ένα μπολ χτυπάμε τα αυγά  με το γάλα προσθέτοντας το τριμμένο τυρί και τα ανακατεύουμε. Παίρνουμε το ταψί μας το λαδώνουμε καλά και τοποθετούμε το πρώτο φύλλο ζύμης και τη γέμιση , σκεπάζουμε με το άλλο φύλο και την κόβουμε . Τέλος περιχύνουμε την επιφάνεια της πίτας μ’ ένα χτυπημένο αυγό και ψήνουμε τη πίτα μας στο φούρνο για μια ώρα στους 200ο  C.