H «Μπάμπω» αποτελεί το αγαπημένο φαγητό της Θράκης την περίοδο των Χριστουγέννων .Το έθιμο της «Μπάμπως» το τηρούν μέχρι σήμερα οι περισσότερες οικογένειες της Θράκης , αφού πέρα από την αξία του ως παράδοση των προγόνων μας , είναι και ένα γευστικότατο πιάτο με αιχμηρές εντάσεις . Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή , την Παραμονή των Χριστουγέννων όλα τα χωριά της Θράκης ξεκινούσαν το σφάξιμο των γουρουνιών, αφού την ημέρα εκείνη έληγε η σαρανταήμερη αυστηρή νηστεία των Χριστουγέννων . Από το γουρούνι που σφαζόταν δεν πετούσαν τίποτα , όλα τα παράγωγα του ήταν χρήσιμα για τις ανάγκες της οικογένειας . Με το κρέας του έφτιαχναν λουκάνικα, τσιγαρίδες (κομμάτια κρέατος διατηρημένα σε λίπος), πασιουρτί (κρέας μαγειρευτό με πράσο και λίπος) και από το λίπος του (λαρδί, λίγδα). Από τα εντόσθια του χοίρου που έπρεπε να καταναλωθούν άμεσα, οι νοικοκυρές έφτιαχναν αυτό το μοναδικό έδεσμα, τη Μπάμπω. Αφού καθάριζαν και έπλεναν τα έντερα του ζώου , τα διατηρούσαν στη συνέχεια για μια-δυο ώρες σε νερόξυδο , στο τέλος τα γέμιζαν με κρέας, ρύζι και μπαχαρικά ενώ έδεναν τις άκρες με μια κλωστή για να μην σπάσουν κατά το ψήσιμο. Τις ψήνουμε, στο φούρνο καλυμμένες με αλουμινόχαρτο στους 200° για 45 λεπτά και άλλα 20 λεπτά όταν το αφαιρέσουμε για να πάρει χρώμα. "Μπάμπω" σημαίνει "γιαγιά" ή "μαμή", ποτέ μου όμως δεν κατάλαβα τι σχέση μπορεί να έχει η επωνυμία αυτή με το φαγητό , αν μπορεί κάποιος να μας διαφωτίσει θα ήταν χρήσιμο .
* Τη Μπάμπω έφτιαξε το «κρεοπωλείο των κυνηγών» του Δημητρίου Γκιουγκή στο Διδυμότειχο
Βαγγέλης Φουντούκος
