Ταξιδεύοντας με οδηγό τη γεύση : Γευστικό πανόραμα της Ελβετίας !!! (Traveling with taste as our guide : Tasty Panorama of Switzerland )

Την ελβετική κουζίνα θα την χαρακτήριζα ως κουζίνα των επιρροών μια και η ταυτότητα της δεν είναι  ξεκάθαρη , είναι σαφώς επηρεασμένη από την  γερμανική και την ιταλική . Βέβαια το τυρί έχει την τιμητική  του εδώ στην Ελβετία , είναι βασικό συστατικό πολλών πιάτων όπως το ρακλέτ  (Raclette)  ζεστό τυρί λιωμένο επάνω σε φρεσκοψημμένες πατάτες, ενώ ξεχωρίζουν  τα ονειρικά φοντί από ποιοτικά ελβετικά τυριά . Το εθνικό τους  φαγητό  θεωρείται το ροστι (Rosti) τριμμένες πατάτες τηγανισμένες με βούτυρο  ή  ζωικό λίπος . Στην ιταλόφωνη περιοχή της Ελβετίας κυριαρχούν τα ζυμαρικά τα αλλαντικά και το προσούτο . Αν βρεθείτε στο πανέμορφο Lugano(είναι κοντά στο Μιλάνο) θα πρέπει να επισκεφτείτε την  διάσημη αλλαντοποιία των αδελφών   Γκαμπάνι . Το κατάστημα παράγει εξαιρετικές σπεσιαλιτέ αλλαντικών  από το 1937 , θα δείτε να κρέμονται μπροστά σας  τα μπαστούνια της  mortadella, του σαλαμιού Selezione Gabbani , της pancetta al vino, του ζαμπόν Gran Biscotto, ενώ το σαλάμι Ticino θεωρείται το νοστιμότερο εδώ στο Λουγκάνο και σ’ όλη την Ελβετία . Στην γερμανόφωνη περιοχή  η κουζίνα αλλάζει γίνεται πιο βαριά με ιδιαίτερη έμφαση στο κρέας, ιδίως το χοιρινό, τα λουκάνικα (Würste), το ξινό λάχανο (Sauerkraut) και τις γευστικές  σούπες . Συνοδέψαμε τα γεύματα μας με την ελβετική premium μπύρα «Calanda» . 

Το χωριό της γραβιέρας : Αν γνωρίζετε από τυριά ή είστε τυρόφιλοι  όπως εγώ , θα σας πρότεινα να επισκεφτείτε το χωριό Gruyere στο οποίο εδώ και πολλούς αιώνες παρασκευάζεται η φημισμένη Ελβετική γραβιέρα με την ονομασία Gruyere ( Γκρυγιέρ) .  Η Gruyere είναι ένα χωριό 1.800 περίπου κατοίκων με μεσαιωνική αρχιτεκτονική και βρίσκεται στους πρόποδες των Άλπεων σε υψόμετρο 810 μέτρων. Το όνομα Γραβιέρα έχει χρησιμοποιηθεί από πολλές χώρες του κόσμου για διάφορα παραπλήσια τυριά, το σημαντικό όμως που κάνει την διαφορά στην Ελβετική Gruyère δεν είναι μόνο η ιστορία της άλλα η σταθερή και ανυπέρβλητη ποιότητά της που αποτελεί και την μεγαλύτερη προστασία της.

 

Το σπίτι της Ελβετικής γραβιέρας στο χωριό Gruyere ( Γκρυγιέρ)

Fondue τυριών ένα δυνατό ελβετικό πιάτο που θα πρέπει να δοκιμάσετε όταν επισκεφτείτε τη χώρα .Στην ουσία πρόκειται για ένα μείγμα λιωμένων τυριών (κυρίως Gruyère ή Έμμενταλ), με διάφορα υλικά της επιλογής σας, όπως μανιτάρια, μυρωδικά, ντομάτες, κλπ.

 

Αν βρεθείτε στο Lugano θα πρέπει να επισκεφτείτε την διάσημη αλλαντοποιία των αδελφών Γκαμπάνι και να δοκιμάσετε τα εξαίσια προϊόντα της.

 

 

 

Βόλος : Η Μικροζυθοποιία Θεσσαλίας “Πλάστιγγα”

Τον προηγούμενο μήνα βρέθηκα στη Θεσσαλία για ένα φεστιβάλ γευσιγνωσίας , ψάχνοντας λοιπόν να βρω κάποια  ετικέτα από τοπική ζυθοποιία  της περιοχής μου πρότειναν να δοκιμάσω την μπύρα Πλάστιγγα από τη πόλη του Βόλου . Ήταν μια Dry Stout αφροζυμωτή και αφιλτράριστη μαύρη  μπύρα ,πλούσια σε γεύση ,με χαρακτηριστική πικράδα , και πλούσια αρώματα  καβουρδισμένων ξηρών καρπών . Αυτή ήταν η αρχή της γνωριμίας  μου με την “Ζυθοποιία Πλάστιγγα”  που βρίσκεται στο κέντρο του Βόλου . Δημιουργός της ο  Γεώργιος Παπαδιώτης ποτοποιός τρίτης γενιάς και λάτρης των γεύσεων και των προκλήσεων  που κατάφερε μαζί με την ομάδα του να φτιάξει  μπύρες με  υψηλά στάνταρντς . Το όνομα της μπίρας που έφτιαξαν ήθελαν να παραπέμπει σε ένα προϊόν που θα «γέρνει» στην πλευρά της γεύσης και της αναζήτησης. Γι’ αυτό την ονόμασαν Πλάστιγγα. Η μονάδα παραγωγής βρίσκεται στο πιο εμπορικό δρόμο του Βόλου , γεγονός που δίνει την ευκαιρία στους πεζούς να μπορούν να παρακολουθήσουν τη μαγική διαδικασία της ζυθοποίησης. Η Μικροζυθοποιία Θεσσαλίας Πλάστιγγα παράγει τρεις μπίρες : μια κόκκινη dry hopped IPA, τη Molotov , μια golden ale και μια απλή IPA με την ονομασία Αργώ και οι δύο. Κλείνοντας θα θέλαμε να σημειώσουμε πως όλες οι  μπύρες κυκλοφορούν σε ιδιαίτερα προσεγμένες φιάλες και όμορφες ετικέτες.

 

Ταξιδεύοντας με οδηγό τη γεύση : Ελσίνκι (Traveling with taste as our guide : Helsinki )

 Δεν  μπορώ να πω ότι λάτρεψα το  Ελσίνκι  αλλά μου άρεσε γιατί είναι  είναι μια cool πρωτεύουσα  με σύγχρονο design , νεοκλασικά κτίρια, οργανωμένα πάρκα  αλλά και  χαλαρούς  ρυθμούς !!!! Είναι μια αρκετά ακριβή πόλη , ακόμη και το φαγητό εδώ δεν είναι φτηνό , αν επιλέξεις κάποιο εστιατόριο για να γευματίσεις δεν θα σου κοστίσει λιγότερο από 40 ευρώ το άτομο. Η φθηνότερη λύση είναι  το street food στη πλατεία της αγοράς (Market Square) που είναι η πιο διεθνής και διάσημη αγορά του Ελσίνκι ,  εδώ δεν θα ξεπεράσετε τα 15 ευρώ .Οι θαλασσινές γεύσεις κυριαρχούν στη κουζίνα των Φιλανδών (που έχει δεχτεί πολλές επιρροές από τη ρώσικη και τη σουηδική)  με πρώτο και καλύτερο τον σολομό , το ψάρι που καταναλώνεται περισσότερο από όλα τα υπόλοιπα και το οποίο συνοδεύουν με πικάντικες σάλτσες και άγρια μανιτάρια. Η Lohikeitto  είναι μια δημοφιλής σκανδιναβική σούπα (στη Σουηδία ονομάζεται Laxsoppa και στη Νορβηγία, Fiskesuppe) που δοκίμασα στο Ελσίνκι και μου άρεσε πολύ , κύρια συστατικά της ο σολομός, οι πατάτες και η κρέμα . Τις περισσότερες φορές την μαγειρεύουν σε ζωμό ψαριού (που τον παρασκευάζουν χρησιμοποιώντας το δέρμα του σολομού, το κεφάλι και τα κόκκαλα του) και άλλες φορές σε ζωμό λαχανικών. Η σούπα  Lohikeitto  περιέχει μεγάλα τρυφερά κομμάτια σολομού, ενώ οι πατάτες και τα καρότα κολυμπούν σε ένα νόστιμο κρεμώδη ζωμό αρωματισμένο με πράσα και άνηθο. Εξίσου δημοφιλείς όμως είναι  οι φρέσκες ρέγκες  και οι γαρίδες . Προσπάθησα να δοκιμάσω την Φινλανδική ψαρόπιτα (!!!) του φούρνου που ονομάζεται kalakukko  αλλά δεν τα κατάφερα , ήταν μια στρογγυλή πιτούλα που είχε για γέμιση επτά -οκτώ ψαράκια στο μέγεθος της σαρδέλας .