Ξηροπόταμος - Δράμας : Τα αποστάγματα του Δημήτρη Χαρίσκου

Ο  Δημήτρης  Χαρίσκος αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Χημικό της Θεσσαλονίκης ,  αποφάσισε να επιστρέψει στην ιδιαίτερη πατρίδα  του και να εργαστεί  στο οινοποιείο του  «πατριάρχη» του Δραμινού αμπελώνα Κώστα Λαζαρίδη . Το 2014 παίρνει την απόφαση  να ασχοληθεί με τη παραγωγή αποσταγμάτων δημιουργώντας  το δικό του αποστακτήριο στον Ξηροποτάμο της Δράμας . Υποχρεωμένος στην ποιότητα, προμηθεύτηκε αρχικά τον πιο δοκιμασμένο, καινοτόμο  αλλά και συγχρόνως οικολογικό εξοπλισμό που ήταν διαθέσιμος στην εγχώρια και ευρωπαϊκή αγορά.  Το επόμενο βήμα  του ήταν η αναζήτηση εξαιρετικών πρώτων υλών από  κάθε γωνιά της ευλογημένης μακεδονικής γης. Με  αυτά τα εφόδια και σύμμαχο την επιτυχημένη πολύχρονη εμπειρία του ξεκίνησε να  πειραματίζεται  πάνω σε διάφορες τεχνικές απόσταξης και επεξεργασίας των πρώτων υλών καταφέρνοντας να παντρέψει την παράδοση με την καινοτομία . Επεδίωξε η παράγωγη των αποσταγμάτων του  να είναι μικρή έτσι ώστε να υπάρχει η προσωπική επαφή που θα διασφαλίζει πάντα την επίτευξη των υψηλών ποιοτικών χαρακτηριστικών που καθόρισε.

 

                         ΤΑ  ΑΠΟΣΤΑΓΜΑΤΑ

 

Το απόσταγμα κυδωνιού που έφτιαξε ο Δημήτρης Χαρίσκος ξεχωρίζει πρώτα από όλα για το διαυγές χρυσοκίτρινο χρώμα του . Είναι ένα καλοδουλεμένο απόσταγμα διακριτικά ισορροπημένο , με μακριά επίγευση και αρώματα μοσχοκάρυδου . Στο στόμα είναι ευχάριστο, γαργαλιστικά όξινο και βελούδινο . Το νεκταρίνι του διακρίνεται για την πληθωρικότητα  του ,η μύτη είναι μια λαχταριστή εμπειρία από ροδάκινα, νεκταρίνια και φρούτα του δάσους ενώ το στόμα είναι μαλακό και φινετσάτο . Από την αρχή πίστεψε ο Δημήτρης Χαρίσκος πως θα μπορούσε να κάνει και ένα εξαιρετικό ρακόμελο , αφού κατάφερε να βρει ποιοτική πρώτη υλη ένα υπέροχο μέλι από  μικροπαραγωγό των ορεινών χωριών της επαρχίας Παγγαίου , το δούλεψε μεθοδικά και το πέτυχε !!! Λαμπερό χρώμα , μακριά επίγευση και δυνατά αρώματα. Η πρώτη γευστική επαφή μας άφησε πλούσια αρώματα μελιού και διακριτικές νότες από κανέλα , γαρύφαλλο και πράσινο μήλο .

  

Η ιστορία του πατσά στη Καβάλα

Tα πρώτα πατσατζίδικα  κάνουν την εμφάνιση τους  στη χώρα μας  το 1922 , από μάστορες που εργάστηκαν στην Μικρά Ασία. Με την ανταλλαγή του πληθυσμού ήρθαν πολλοί τέτοιοι μάστορες στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις της Μακεδονίας μεταφέροντας  την τέχνη της μαγειρικής του πατσά. Η ανταπόκριση ήταν μεγάλη από την πρώτη στιγμή, καθώς ο πατσάς ήταν πάντοτε το φαγητό της φτωχολογιάς , της εργατιάς , των ταξιδιωτών των σπουδαστών και αργότερα των ξενύχτηδων. Παρασκευάζεται από στομάχι και τα πόδια μόσχου, αρνιού ή χοιρινού που ψιλοκομμένα ή χοντροκομμένα βράζουν στις σωστές αναλογίες και σερβίρονται με σκόρδο και ξύδι αλλά και με μπούκοβο για πιο έντονη γεύση. Αποτελεί μια γευστική πρόσκληση που οι «μυημένοι» θεωρούν επιβεβλημένη, είτε ως δυνατό ξεκίνημα της μέρας είτε ως απολαυστικό επίλογο μιας διασκεδαστικής νύχτας. Στη Καβάλα  η ιστορία του πατσά  ξεπερνά τα 100 χρόνια ,  ξεκινά  από τον αλησμόνητο Λαγόρη και φτάνει  στις μέρες μας με τον Νότη Γκιώνη  έναν εξαιρετικό μάστορα που  παρασκευάζει τον καλύτερο πατσά όχι μόνο στη Καβάλα αλλά σε όλη τη Βόρεια Ελλάδα . Τη συνταγή που ακολουθεί στη παρασκευή του πατσά ο Νότης δεν την  αποκαλύπτει σε κανέναν τη κρατάει ως επτασφράγιστο μυστικό έτσι όπως την βρήκε από τους προκατόχους του. Το παράπονο του είναι ένα και μοναδικό δεν  μπορεί να βρει έναν νεαρό να του μάθει τη δουλειά και να αποσυρθεί , κανείς δεν θέλει να  ασχοληθεί με το επάγγελμα του πατσατζή!!!

Σέρρες : Πάμε στα «Γαλάζια νερά» για πέστροφες !!!

Τα «Γαλάζια νερά»  βρίσκονται λίγο έξω από το  Δημοτικό Διαμέρισμα της Συμβολής και πήραν το όνομα τους από την μικρή λίμνη με τα γαλαζοπράσινα νερά που σχηματίζει ο ποταμός  εξαιτίας του διπλανού νεροφράχτη που δεσμεύει προσωρινά τα νερά του. Σ’ αυτή τη περιοχή σχηματίζεται ο παραπόταμος του Αγγίτη ο Μαυροπόταμος  ο οποίος δημιουργεί  ένα υπέροχο καταφύγιο δροσιάς , ξεκούρασης και απαράμιλλου φυσικού κάλους μέσα στην αγκαλιά των δένδρων και τους ήχους  των τρεχούμενων νερών να σου «χαϊδεύουν» τα αυτιά !!! Δίπλα λοιπόν στο ιχθυοτροφείο όπου εκτρέφεται η διάσημη πέστροφα της περιοχής που ξεχωρίζει για την υψηλή διατροφική της αξία , υπάρχει η ταβέρνα  «Γαλάζια νερά» που προσφέρει τη πέστροφα ψητή στο  grill , τηγανητή με φρέσκο βούτυρο, ενώ οι μερακλήδες θα πρέπει να δοκιμάσουν και την καπνιστή  που είναι ιδανικός μεζές για το ούζο .

«Αθηναϊκόν» : Ένα από τα πιο παλιά εστιατόρια της πρωτεύουσας

Το εστιατόριο «Αθηναϊκόν» έχει μπει αισίως στην όγδοη δεκαετία της ζωής  του , άνοιξε τις πόρτες  του στο Αθηναϊκό κοινό το 1932  στην οδό Σανταρόζα και μετά από αρκετά χρόνια άρχισε να λειτουργεί  στην οδό Θεμιστοκλέους . Θυμάμαι ήταν αρχές της δεκαετίας του ΄80 όταν «γνώρισα»  το «Αθηναϊκό» μέσα από τις σελίδες του ημερήσιου και περιοδικού  τύπου που έκαναν εκτενή αναφορά  στις «θυελλώδεις» συναθροίσεις των «Λευτεριστών», ενός «δυναμικού» κινήματος των φίλων του γνωστού δημοσιογράφου και κορυφαίου στιχουργού Λευτέρη  Παπαδόπουλου που μαζευόντουσαν για να συζητήσουν την επικαιρότητα της εποχής ,να καλαμπουρίσουν και να πιουν τα ούζα τους . Πρόεδρος των «Λευτεριστών» ήταν ο ίδιος ο  Λευτέρης Παπαδόπουλος και αντιπρόεδρος ο αξέχαστος ποιητής Νίκος Καρούζος ενώ στα μέλη τους συγκαταλέγονταν όλη η αφρόκρεμα της  πολιτιστικής και κοινωνικής ζωής του  τόπου Χρήστος Νικολόπουλος, Γιώργος Νταλάρας , Οδυσσέας Χατζόπουλος , Γιώργος Λιάνης , Αχιλλέας Θεοφίλου, Δημήτρης Αρβανίτης , ο σκιτσογράφος Κυρ κα . Το νέο κατάστημα «Αθηναϊκόν» άρχισε να λειτουργεί  στην οδό Μητροπόλεως παράλληλα με το αδελφάκι του στη Θεμιστοκλέους από το 2013.  Το εστιατόριο  προσφέρει  ελληνική και μεσογειακή κουζίνα στην καλύτερη εκδοχή της . Στο  πλούσιο μενού  ξεχωρίζουν τα παραδοσιακά πιάτα κρεατικών , οι συνταγές με θαλασσινά άριστης ποιότητας και τα φρέσκα ψάρια, οι φρεσκοκομμένες σαλάτες, η μεγάλη ποικιλία των ορεκτικών και ολοκληρώνεται με τις γλυκές προτάσεις του σεφ. Τα εδέσματα συνοδεύονται από μια λίστα εξαιρετικών κρασιών για όλα τα γούστα. Η ποιότητα του  φαγητού και της εξυπηρέτησης  είναι άριστη ενώ οι τιμές  του είναι προσιτές.