Όσοι αγάπησαν τη Σαντορίνη, την αγάπησαν για πάντα. Θες γιατί είναι προϊόν της καταστροφικής μανίας της φύσης, θες λόγω της άγριας και μοναδικής ομορφιάς της , θες λόγω των γραφικών παραδοσιακών οικισμών της και της έντονα κοσμοπολίτικης ζωής της, το νησί φιγουράρει στην κορυφή ως μια πολύ ξεχωριστή επιλογή για διακοπές. Η λευκή κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική, τα γραφικά χωριά με τα στενά πλακόστρωτα δρομάκια, τις μικρές πλατείες και τις εκκλησίες τους από τη μία και η θέα προς τη... σκουρόχρωμη παρουσία του ηφαιστείου στη Νέα Καμένη, οι παραδοσιακές κάναβες, άμεσα συνδεδεμένες με τη μακραίωνη παράδοση της παραγωγής του περίφημου σαντορινιού κρασιού και το μαγευτικό ηλιοβασίλεμα στα Φηρά από την άλλη συνθέτουν ένα ανεπανάληπτο ονειρικό σκηνικό. Αυτή είναι η Σαντορίνη της καρδιάς μου , ήταν καλοκαίρι του 1981 όταν με μάγεψε ……για πρώτη φορά , από τότε μέχρι σήμερα την έχω επισκεφτεί αμέτρητες φορές , θαρρώ πως έχω χάσει τον λογαριασμό πάντως είναι διψήφιος ο αριθμός !!!!
ΓΕΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ
{Η ταβέρνα του «Καπετάν Λοΐζου» στο Μονόλιθο}
Θα ήταν μεγάλη παράληψη να βρεθείτε στη Σαντορίνη και να μην δοκιμάσετε μερικά από τα παραδοσιακά πιάτα του νησιού όπως η φάβα, οι ντοματοκεφτέδες, και ο μουσακάς( όπως τον φτιάχνουν στη Σαντορίνη). Ψάχνοντας λοιπόν το κατάλληλο μέρος για να «τιμήσουμε» την θηραϊκή κουζίνα φτάσαμε στο χωριό Μονόλιθος 8 χιλιόμετρα ανατολικά των Φηρών. Εκεί απέναντι από την όμορφη παραλία του χωριού βρίσκεται η ταβέρνα του «Καπετάν Λοΐζου» ( Τηλ : 22860-31063) , σερβίρει φρέσκα ψάρια από τα δυο του καΐκια και νοστιμότατα μαγειρευτά .Δοκιμάσαμε τον μουσακά που οι ντόπιοι τον φτιάχνουν με τη λευκή μελιτζάνα Σαντορίνης , τους μοναδικούς ντοματοκεφτέδες (στο νησί τους απολαμβάνουν και την Μεγάλη Εβδομάδα γιατί είναι και νηστίσιμοι), και για να μην φανεί το τραπέζι μας φτωχό σε γεύσεις παραγγείλαμε ύστερα από προτροπή του σερβιτόρου το ψάρι φέτα στο φούρνο ( απο φιλέτο ξιφία ) . Όταν ολοκληρώσαμε το γεύμα μας προσέφεραν το παραδοσιακό κέρασμα του μαγαζιού γιαούρτι με γλυκό του κουταλιού καρότο .
