Welcome  to  my  blog
“ Η κοιλιά προηγείται της ψυχής”
George Orwell (1903-1950)

Πέμπτη 9 Μαρτίου 2017

DETROP 2017 : Ο 10ος Διεθνής Διαγωνισμός Μαγειρικής Νοτίου Ευρώπης



10th International Culinary Competition of Southern Europe-Thessaloniki, Greece


Info : Καλά τα πήγε ο 10ος Διεθνής Διαγωνισμός Μαγειρικής  που διεξήχθη  3 με  6 Μαρτίου 2017, στο Διεθνές Εκθεσιακό και Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλονίκης με την υποστήριξη της Παγκόσμιας Ένωσης Αρχιμαγείρων (WACS). Στόχος του διαγωνισμού ήταν  η ανάδειξη της πλούσιας ελληνικής κουζίνας και η προώθηση των ελληνικών προϊόντων τόσο στην εγχώρια όσο και τη διεθνή αγορά . Συγκεντρώθηκαν  ταλαντούχοι σεφ και μαθητές σχολών μαγειρικής από όλη την Ελλάδα  και τις Βαλκανικές χώρες  και επέδειξαν τις ικανότητές τους  στη μαγειρική δημιουργώντας πιάτα  υψηλών απαιτήσεων . Δόθηκαν βραβεία  σε περισσότερες από 30  διαφορετικές διαγωνιστικές κατηγορίες, ενώ τα μετάλλια απένειμαν στους διαγωνιζόμενους κορυφαίοι Έλληνες και ξένοι chef  όπως ο  Άρης Τσανακλίδης ο Ηλίας  Μαμαλάκης  , η Αργυρό Μπαρμπαρίγου , ο Γιώργος Στυλιανουδάκης ,ο Αναστάσιος Μπαλανίκας , ο γερμανός  Thomas Gugler , ο αμερικανός  Ray Mc Cue , ο τούρκος Emrah Koksal , ο κύπριος  Νίκος Κωνσταντίνου  κα .  

Tips :  Ο Διεθνής Διαγωνισμός Μαγειρικής Νοτίου Ευρώπης διοργανώνεται από την Λέσχη Αρχιμαγείρων Βορείου Ελλάδος κάθε δύο έτη και αποτελεί σήμα κατατεθέν της πολύχρονης παράδοσης της Λέσχης παγκοσμίως. Συνιστά τη μεγάλη γιορτή των επαγγελματιών του κλάδου και είναι μέρος της συνεχούς προσπάθειας που κάνουν οι σεφ της Θεσσαλονίκης και της Βόρειας Ελλάδας,  για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και του εμπλουτισμού της Ελληνικής γευσιγνωσίας. 

 
















Τετάρτη 8 Μαρτίου 2017

Δοκιμάζουμε Βελγικές και Μοναστηριακές Μπύρες (Trappist)

Ύστερα από αρκετά χρόνια γευστικών αναζητήσεων  και δυο επισκέψεων σε μεγάλες πόλεις του Βελγίου (Βρυξέλλες , Αμβέρσα , Μπριζ)  κατέληξα στο συμπέρασμα ότι οι βελγικές μπύρες είναι οι κορυφαίες της Ευρώπης σε γεύση και σε αρώματα . Η εξήγηση είναι απλή χρησιμοποιούνται  παλιές αυθεντικές μοναστηριακές συνταγές  και μέθοδοι κατα τη ζύμωση  τους , ενω το στάδιο της ωρίμανσης  κρατάει περισσότερο χρονικό διάστημα για καλύτερο γευστικό αποτέλεσμα . Με ιστορία πολλών  αιώνων αποτελούν  παράδοση, μέσο έκφρασης, αλλά και τρόπο ζωής για τους Βέλγους πολίτες. Για αυτούς τους λόγους και για  άλλους πολλούς οι βελγικές μπύρες  κέρδισαν επάξια  μία θέση στη λίστα πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO.  Το Βέλγιο έχει 125 ζυθοποιεία από πολυεθνικούς γίγαντες μέχρι μικρο-ζυθοποιεία. Στην μικρή αυτή χώρα παράγονται 8.700 μάρκες μπίρας ενώ ο μέσος Βέλγος καταναλώνει 93 λίτρα μπίρας το χρόνο κατά μέσο όρο. Η ιστορία της μπίρας στο χώρα ξεκινάει από το Μεσαίωνα και τον 12ο αιώνα  όταν κάποια μοναστήρια παρήγαγαν τις πρώτες μπίρες με ιδιαίτερες συνταγές των μοναχών .  Η ποικιλία  σήμερα είναι τεράστια, από τις πιο διάσημες Stella Artois, Hoegaarden και Leffe που έχουν και μεγάλες εξαγωγές, μέχρι τις μικρές άγνωστες μπίρες από παραδοσιακά ζυθοποιεία που παράγονται με τις συνταγές και τις μεθόδους του 18ου αιώνα. Προσωπικά μου άρεσαν περισσότερο  οι μοναστηριακές  ονομάζονται Trappiste και παρασκευάζονται σε πέντε μοναστήρια του Βελγίου τα οποία αυτά και μόνο έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν την ονομασία αυτή. Είναι ανοιχτόχρωμες ή σκούρες, φρουτώδης, ξηρές, με υψηλό βαθμό αλκοόλ, έως και 10 %, και αρκετό διάστημα ωρίμανσης . Να σημειώσουμε εδώ πως  επαναζυμώνονται στη φιάλη και τις χαρακτηρίζει η διάκριση, dubbel, tripel, quadrupel. Στην Ελλάδα εισάγονται οι περισσότερες  αλλά ξεφεύγουν στη τιμή , έτσι θα βρείτε μπύρα  από 8 ευρώ μέχρι 15 ευρώ τη φιάλη, αλλά αξίζει να τις  δοκιμάσετε για να διαπιστώσετε την τεράστια διαφορά  που υπάρχει στην γεύση και την ποιότητα τους από τις αντίστοιχες  Τσέχικες και Γερμανικές .  

















Τρίτη 7 Μαρτίου 2017

Βιολογικός Οίνος Παγγαίου : Μια ενδιαφέρουσα άφιξη στον οινικό χάρτη της Καβάλας


 INFO : H δοκιμή μιας υπέροχης  μαλαγουζιάς με πολύ πλούσια αρώματα φρούτων  που ήπια σε παρέα φίλων , ήταν η αρχή του νήματος για να ανακαλύψω μια καινούργια οινοποιία που εδρεύει στο Σιδηροχώρι του Παγγαίου . Το πλατύ κοινό δεν γνώριζε καν την ύπαρξη της , πλην μιας μικρής μερίδας ανήσυχων ανθρώπων που αγαπούν το κρασί. Στη περσινή έκθεση τροφίμων και ποτών (Detrop) επισκέφτηκα τo περίπτερο της εταιρείας  όπου ενημερώθηκα  για την πορεία της ενώ   δοκίμασα και τα κρασιά που παράγει .  Η «Παγγαίον Α.Ε»  δραστηριοποιείται από το  2009 στον τομέα της βιολογικής καλλιέργειας και οι εκτάσεις που  καλλιεργεί βρίσκονται στις πλαγιές του Παγγαίου και στην κοιλάδα των Πιερέων .Φύση απαράμιλλης ομορφιάς, τόπος που από την αρχαιότητα συνδέθηκε με την πλούσια παραγωγή και κυρίως της αμπέλου και του οίνου. Οι  μύθοι και οι παραδόσεις που συνδέουν το Παγγαίο Όρος με τον Διόνυσο και τη σκοτεινή ορφική διδασκαλία δεν μπορεί να είναι τυχαίοι. Εδώ σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ανατράφηκε ο θεός του κρασιού. Εδώ κατασπαράχτηκε κι ο άτυχος Ορφέας από τις Μαινάδες. Εδώ διαδραματίστηκε και ο τραγικός μύθος του Λυκούργου, του βασιλιά των Ηδώνων (μιας από τις θρακικές φυλές που ζούσαν στην περιοχή), ο οποίος τιμωρήθηκε επειδή απερίσκεπτα κι αλαζονικά, εναντιώθηκε στη λατρεία του Διονύσου !!!!  Όλα αυτά έχουν να κάνουν με την εκτεταμένη λατρεία του θεού του κρασιού και φυσικά με την αμπελοκαλλιέργεια και την οινοπαραγωγή στην περιοχή, η οποία από τους παλιούς κατοίκους των χωριών της, αναφέρεται ως «αμπελότοπος». Όλα αυτά όμως μέχρι το 1920, τότε που οι περισσότερες παραδοσιακές καλλιέργειες αντικαταστάθηκαν από την καπνοκαλλιέργεια.  Από τη δεκαετία  του ‘90 και μετά  η έκταση των αμπελώνων της περιοχής του Παγγαίου με οινοποιήσιμες ποικιλίες άρχισε να αυξάνεται σημαντικά. Το βουνό  προφυλάσσει τα αμπέλια από τους ψυχρούς βοριάδες. Τα εδάφη είναι πετρώδη, άγονα και καλά στραγγιζόμενα. Ευνοϊκές δηλαδή οι συνθήκες για την καλλιέργεια του αμπελιού.  Οι ποικιλίες ( merlot , cabernet, chardonnay, ασύρτικο, μαλαγουζιά , Αγιωργίτικο)  που καλλιεργεί η «Παγγαίον Α.Ε» καλλιεργούνται  ξερικά  και με τις μεθόδους  της βιολογικής γεωργίας .

ΟΙ  ΕΤΙΚΕΤΕΣ : Η πρώτη οινοποίηση έδωσε ένα μονοποικιλιακό οίνο  Sauvignon blanc και  δύο πολυποικιλιακούς  οίνους τον ερυθρό Αμάραντο Γαία και τον παλαιωμένο ερυθρό σε βαρέλι . Προσωπικά όμως εκτίμησα και ξεχώρισα την  απίθανη μαλαγουζιά της οινοποιίας Παγγαίου, ένα κρασί με ζωηρό χρώμα  και έντονα αρώματα  εξωτικών φρούτων . Θα το βρείτε αποκλειστικά  στο  social cave & bar restaurant  “Παλλάδιο” και στην  εκπληκτική τιμή των 15 ευρώ .
TIPS : Ενημερωτικά και μόνο να αναφέρω πως  η μαλαγουζιά  ήταν μια ποικιλία  εξαφανισμένη για πολλές  δεκαετίες  και την ήξεραν ελάχιστοι. Σήμερα όμως  μετά από επίπονη εργασία πανεπιστημιακών καθηγητών, κορυφαίων καλλιεργητών και οινολόγων, η μαλαγουζιά θεωρείται ευρέως ως σταφύλι παγκόσμιας εμβέλειας, που δίνει έξοχα ξηρά λευκά κρασιά .


 












Τετάρτη 1 Μαρτίου 2017

Καλκάνι ένας υπέροχος ψαρομεζές



Info :  Το Καλκάνι είναι  ένα πολύ δυσεύρετο ψάρι στη περιοχή μας , κάποιες φορές (μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού )   αλιεύεται τον χειμώνα  στα νησιά του βορείου Αιγαίου (Σαμοθράκη Θάσο και Λήμνο) , καμιά φορά ξεπέφτουν μερικά  στα δίχτυα του ψαρά  στα ανοιχτά της Θάσου . Μοιάζει πάρα πολύ με την γλώσσα μόνο που είναι πιο ρομβοειδές ,μεγαλύτερο σωματικά και έχει στην ράχη μικρές σκούρες και άσπρες κηλίδες. Το κρέας του είναι άσπρο και νόστιμο  και πολύ ωφέλιμο για τα λιπαρά  του . Το καλκάνι  turbot  στα γαλλικά  μαγειρεύεται στην Ευρώπη μ’ ένα ανορθόδοξο τρόπο για εμάς τους Έλληνες  με προσθήκη κρέμα γάλακτος και  μανιταριών!!! Το καλκάνι (είναι η τούρκικη ονομασία  του ) του Βοσπόρου είναι ο βασιλιάς των ψαριών  και οι γείτονες μας το μαγειρεύουν στη  Κωνσταντινούπολη  με δυο τρόπους  οι οποίοι υιοθετηθήκαν και στην ελληνική κουζίνα . Ολόκληρο το ψάρι αφού το χαράξουν το ψήνουν  στα κάρβουνα ή κομμένο φέτες στο τηγάνι . Το καλκάνι να ξέρετε είναι ακριβός ψαρομεζές  και στη γείτονα χώρα όποια ταβέρνα κι αν επιλέξετε να πάτε δεν θα πληρώσετε λιγότερα  από 50 ευρώ το άτομο . 

                  ΟΙ ΔΥΟ ΕΚΔΟΧΕΣ  ΤΟΥ 

Δοκιμάσαμε πρώτα το καλκάνι τηγανητό σε φέτες , η ζουμερή του σάρκα ήταν κλεισμένη μέσα σε μια υπερτραγανή κρούστα και  ισορροπούσε υπέροχα με τα καραμελωμένα (βραστά) άγρια χόρτα που το συνόδευαν . Τη δεύτερη  φορά ήταν ψημένο υπέροχα στα κάρβουνα , το ανέδειξε βέβαια και η λεμονάτη σπιρτάδα μιας απίθανης σος που ετοίμασε ο chef  για να το συνοδέψει από φρεσκοκομμένα λεμόνια, δενδρολίβανο , πιπέρι Καγιέν ,ελαιόλαδο, πιπεριές φλωρίνης , ενώ δεν μας αποκάλυψε τα υπόλοιπα συστατικά της !!!!